Historia

Pierwsze wzmianki dotyczące zawodu bibliotekarza pochodzą już z okresu starożytności, w tych czasach bibliotekarzem była najczęściej osoba uczona. W odrodzeniu i oświeceniu także mógł nim zostać każdy człowiek, który posiadał wykształcenie. Do bibliotekarzy zaliczano kiedyś urzędników książęcych i królewskich, miłośników ksiąg, uczonych i wielu, wielu innych. Często bibliotekarstwo traktowano jako czysto uboczne i dorywcze zajęcie. Bibliotekarze w większości wypadków wcale nie interesowali się, czy też było to bardzo małe zainteresowanie bibliotekami, w których przyszło im pracować. Jedynie nieliczni z nich przechodzili do historii jako naprawdę zasłużeni oraz jednocześnie oddani. Sytuacja, zaczęła ulegać zmianie dopiero w wieku dziewiętnastym, kiedy to do bibliotekarzy wymagano fachowego przygotowania oraz jednocześnie stałego zatrudnienia. W drugiej połowie tego samego wieku rozpoczęło się wprowadzanie pierwszych oficjalnych egzaminów bibliotekarskich na terenie Starego Kontynentu. W tym czasie powstały także pierwsze szkoły zawodowe oraz katedra bibliotekoznawstwa, co z pewnością miało bardzo duży wpływ na rozwój tej dziedziny. W dzisiejszych czasach bibliotekarz naprawdę będzie posiadał rozbudowaną i złożoną prace, w przypadku której niezbędne będą unikalne umiejętności, zdolności oraz nierzadko doświadczenie, szczególnie jeśli jest on pracownikiem biblioteki posiadającej ogromny zakres zbiorów i tytułów.